De sleutel verdwijnt in het contact, het acculampje gaat branden. Voorzichting draai ik de sleutel om. Na een lichte aarzeling komt de Manta tot leven; het toerental loopt op en een lichte grom is hoorbaar. Dit is waarom je zo'n auto hebt gekocht!
De auto gaat soepel in zijn achteruit, nu voorzichtig uit de parkeerplaats rijden. Oef, dat gaat wat zwaarder dan mijn moderne diesel waarin ik dagelijks rijd. Goed kijken, geen politie, gaan! Wel rustig aan, want we willen nog wel wat langer van de auto kunnen genieten. Zo'n winterslaap van 15 jaar ben je ook niet 1-2-3 te boven. Voorzichtig draai ik de weg op en geef wat gas bij. Het geluid wordt wat dieper, de snelheid loopt op. Rustig doorschakelen, niet teveel toeren maken. Doet alles het nog? Een langer stuk weg komt eraan, geen drempels, dus rustig de snelheid wat opvoeren. Voor dat je het weet moet ik omdraaien en ben ik weer bij de garage. Daar de laatste controles gedaan, alles lijkt te werken en zich goed te houden! Met een brede grijns rijd ik in mijn andere auto weg, onderweg naar huis om mijn belevenis te vertellen. Zaterdag ga ik poetsen!
Die titel? Kwam spontaan uit de mond van Tante Inie toen ze het kenteken zag ...