Zaterdagmorgen is er weer aan de Manta gesleuteld. 2 zaken stonden op het lijstje: een compleet nieuwe uitlaat (van voor tot achter) en de vervanging van de versnellingsbak door een ander exemplaar.

Aangezien we nu wel weten hoe je een versnellingsbak moet vervangen ging dit lekker vlot (alle boutjes zijn natuurlijk gemakkelijk los te draaien). Ook de uitlaat werd verwijderd. Mijn broer heeft een nieuwe (imitatie) uitlaat bij elkaar gevonden, die zou er ook onder geplaatst worden. Tja, die diepe brom wordt dan wel verleden tijd, maar we hebben wel weer een stukje originaliteit terug!
Een kleine tegenslag was er echter nog wel met de uitlaat, het lijkt erop dat deze eigenlijk voor een 1.8s is. De buizen van het voorste uitlaatgedeelte waren namelijk te klein. Ook de methode van aanhechten was anders. Uiteindelijk hebben we van de uitlaat die eronder zat het voorste gedeelte behouden (tot de trillingsdemper). De rest van de uitlaat is nu wel helemaal nieuw. Het bekende Opel geluid is weer terug!

En dan de versnellingsbak. Helaas kwamen we er na een proefrit achter dat ook deze bak niet perfect is. Zo komt ook uit deze bak het gierende geluid en is terugschakelen van 3 naar 2 praktisch onmogelijk. Wat ik nu verder ga doen weet ik nog niet. Ik kan de bak reviseren (wat mij een onbekend bedrag kost), of ik kan proberen een bak op de kop te tikken waarvan bijvoorbeeld de kilometerstand laag is (wat haast onmogelijk is gelet op de leeftijd van deze versnellingsbakken). Ondertussen ben ik hier en daar al aan het informeren naar de mogelijkheden en kosten.

Tja, oude auto's kosten tijd en geld. "Maar het plezier ervan is onbetaalbaar" zullen we maar zeggen...